Honderd jaar organisatietheorie ging uit van één vanzelfsprekende aanname: een organisatie bestaat uit mensen die gebruikmaken van tools. AI-agents doorbreken die aanname, omdat ze een nieuwe categorie introduceren: een digitale collega die werk uitvoert, beslissingen voorbereidt en processen mede vormgeeft.

Dat vraagt om meer dan een nieuwe tool of een extra pilot: het vraagt om een nieuwe blik op organisatieontwerp. In Het dynamische organigram laat Daniel Janus zien waarom het organogram opnieuw op de bestuurstafel moet liggen. Veel organisaties experimenteren al met AI, vaak versnipperd, ongecoördineerd en gedreven door voorlopers in de organisatie. Maar wie nu geen bewuste ontwerpkeuzes maakt, loopt het risico straks een hybride organisatie te hebben zonder die ooit goed te hebben ontworpen.

Dit boek verbindt klassiek organisatiedenken met de actuele realiteit van AI-agents. Het laat zien welke aannames niet meer houdbaar zijn, welke archetypen hybride organisaties kunnen aannemen en waarom de Nederlandse context – met haar poldermodel, medezeggenschap en vlakke hiërarchie – om een eigen benadering vraagt.

Met herkenbare voorbeelden, scherpe denkkaders en een praktische scan helpt Het dynamische organigram bestuurders, managers en HR- en organisatiedirecteuren om de eerste echte beslissing te nemen. Niet: welke tool kopen we? Maar: wat voor organisatie willen we worden?